Az önce çok uzun zamandır söylemek istediğim bir konu hakkında yazı yazıyordum. Bunu paylaşacaktım ama yarıda bıraktım yazmayı. Çünkü gerçekten o kadar sıradan bir konuyduki, ne bi karşı çıkanı nede bir faydası olacaktı.
Bu dünyada en çok nefret ettiğim insanlar hakkında yazıyordum. Hani şu kendi beynini kullanmayan, herşeyi başkalarından bekleyen, birisi demese su içmeyi bile düşünmeyen, her zaman başkalarını takip eden, birisi bişey yapsada bende ondan bakıp yapsam diye düşünen, beynini kullanan insanların baş belası olarak gördüğü, asalak, gereksiz, insanı deli eden, iyilik yapmaktan bezdiren, kendini zeki sanan geri zekalılardan. Yazabileceğim bir sürü olumsuz şey daha ama gerek yok. Çünkü onlar hayatlarından gayet memnun.
Bu yazı belki hayatımın ilerleyen zamanlarında karşıma çıkacak ama bunu umursamıyorum ve umursamayacağım. Ayrıca belirtmek isterim ki bu yazı bir isyan veya sinirin oluşturduğu kısa süreli bir düşünce değildir. Yıllardır düşündüğüm bir konu ve bir kaç ay önce verdiğim bir kararın sonucudur. Düşüncemi destekleyen ve desteklemeyen bir çok şey yaşadım ve yaşamaya devam ediyorum. Bu konuyla ilgili izlediğim filmlerde cabası. Açıklamaya çalıştığım şey şu ki: Kendimden eminim ve net bir şekilde söylüyorum. Aradığınız kriterlerin canı cehenneme...
Evet, biliyorum piskolojim bozuk ama bu bozuk olan beyin hücrelerimin ürünü değil. Sağlam kaldığını düşündüğüm hüclerin son çığlığı.
Siz ne kadar çok şey öğrenirseniz öğrenin. Sakın size faydası olacağını sanmayın! Unutmayınız ki Hayat size hep çalışmadığınız yerlerden soracak...
Murat Demir
Tüm İnsanlık
Merhabalar Arkadaşlar,
Bu yazıyı size söylemek istediğim birkaç şeyi bilmenizi istediğim için uzun zamandır yazmayı düşünüyordum. Bazı düşüncelerim tam oturmamıştı ve hazır olmak deyimine biraz uzaktım. Şimdi sakinim ve hazırım sanırım.
Bu yazıyı okurken zaman zaman gülebilirsiniz. Aslında güler misiniz ağlar mısınız bilmiyorum ama bu benim için hiç önemli değil. Bu yazıyı okuduğunuz günün ertesi günü beni ilgilendiriyor. Tabiki düşüncelerinizi öğrenmeyi kesinlikle istemiyorum fakat zamanı gelince benim için önemli olacak.
Bazı durumlardan ötürü yazmaya uzun bir ara vermek zorunda hissetmiştim kendimi. Çünkü yazdıklarım internette yayımlanabilecek türden değildi. Neyseki son zamanlarda alışmaya başladım sanırım. Bunu insanların %90`ı yapabiliyorsa bende yapabilirim sanırım. Madem hayat böyle alışmak lazım bir şekilde. Başka çare yok çünkü. Ama artık şunu biliyorum ki; istemek ve en iyisini yapmak yeterli olmuyor. Kaderde yazılanlardan başka bişey gelmiyor insanın başına? Neyse benle alakalı olarak bu kadar bilgi yeterli sanırım:)
Dün başıma komik bir olay geldi. Saat 17:00 civarlarında dünyanın sayılı donanım ve yazılım şirketlerinden birinin teknik servis bölümüne çağrı açtım. Yaklaşık 2 dakika gibi süper bir hız ile bana geri döndüler (telefon ile aradılar). Bu hızdan ötürü şaşırmıştım:). Neyse bir yere kadar herşey normaldi. Problemimi belirtip cevaplar ve öneriler almıştım. Ardından teknik servis ile benim aramda aşağı yukarı şöyle bir dialog geçti :
T.S. : Konuşmalarınızdan yazılımcı olduğunuzu sanıyorum..Bir soru sorabilir miyim?
Ben : Evet yazılım şirketinde çalışıyorum, işimiz bu, buyrun..
T.S. : Üzerinde malum işletim sistemi koşan bir server`ın elektirik kesintisinden sonra MBR`si okunamaz hale geldi. Başka bir HDD takıp tekrar yeni bir işletim sistemi kurduk ama eski HDD`yi tamamen boş olarak görüyoruz. Verileri kurtarmak için yazılımlar varmış......
........
........
Uzun zamandır bişeyler yazmak istiyordum ama yazamamıyordum. Tahmin edeceğiniz gibi "Zamanım yok" bahanesinin arkasına saklanacağım, herkes gibi. Aslında zamanım vardı ama daha iyi şeyler için harcadım. Yararlı olup olmaması umrunda değil, sadece iyi olduğunu düşünmek bana yetiyor.
Ormanlarda yakılan ateşler bile söndürülüp terkedilirken, gönüllerde yakılan ateşler neden söndürülmeden terkedilir?
Murat Demir
Tüm İnsanlık
Az önce bir iki paragraf karaladım ama yazmayacağım. Çünkü yazmak bile istemiyorum artık. Aslında hiç bir şey yapmak istemiyorum.
Dürüst olmak gerekirse bir çok şey istedim ama artık isteyecek bir şey bulamıyorum. Çünkü bir tanesi dışında istediğim herşeyi elde ettim. Elde ettim ama hiç bir değerleri yok. Çünkü elde edemediğimi elde etmek için istemiştim onları.
İsteyecek bir şey bulamamak çok yanlış düşüncelere sevk ediyor insanı. 3-5 tahta arasında yatmak ne güzel olurdu şimdi.
Evet, biliyorum çok şey istedim,
Hakkım olmayan bir çok şey,
Haketmediğim bir çok şey,
Kimsenin hayal bile edemediği,
Kimilerinin hayalini bile kurmaktan korktuğu,
Kimilerine göre hayalini bile kurmaya değmez...
Son yorumlar
3 gün 3 saat önce
4 hafta 5 gün önce
4 hafta 6 gün önce
10 hafta 36 dak önce
10 hafta 1 gün önce
26 hafta 3 gün önce
30 hafta 6 gün önce
33 hafta 3 gün önce
47 hafta 4 gün önce
51 hafta 4 gün önce